Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/ufiir/domains/mollayee.ir/public_html/wp-includes/post-template.php on line 284

هاروت و ماروت در ته چاه

زان عهد که با دوست در آن میکده بستیم

صد عذر نهادیم و دوصد با ر شکستیم

 

 در سایه خود پشت به میخانه نشستیم

وز باده بنیان کن این بادیه مستیم

 

 

 

دل را که از آن نکته توحید شنودیم

بر فیض ملک بسته و بر دیو گشودیم

 

دل، خوش به زر و زیور و بازیچه نمودیم

وز غصه بازیچه بسی قصه سرودیم

 

 

 

چون از ره حق راه ستمخانه گزیدیم

از قافله عشق، به بیراهه کشیدیم

 

برظلمتِ غم در تهِ بیراهه رسیدیم

وز نفسِ ستمکار، بسی مفسده دیدیم

 

 

 

چون ارزشِ این عمرِ گرانمایه ندیدیم

سرمایه، زِ کف داده و ویرانه خریدیم

 

لب تشنه، لبِ چشمه نشستیم و ندیدیم

سرچشمۀ آن آبِ زلالی که چشیدیم

 

 

تا پای به منزلگهِ اغیار، نهادیم

در دامِ پر از دانۀ آن دار، فِتادیم

 

نادر ملائی بیرجندی، ۹۴/۶/۱

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*